19 Μαϊου: Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Το μήνυμα του Αντιπεριφερειάρχη Σάμου Νίκου Κατρακάζου

Μηνύματα Αντιπεριφερειάρχη και Δημάρχου Σάμου για την έναρξη των πανελληνίων εξετάσεων

Η Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου καθιερώθηκε το 1994 με απόφαση της Βουλής Ελλήνων και τιμάται κάθε χρόνο στις 19 Μαΐου.

Στις 19 Μαΐου 1919, κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας, ο Κεμάλ Ατατούρκ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα του Πόντου και δρομολόγησε τη δεύτερη και σκληρότερη φάση της Γενοκτονίας των Ποντιακού Ελληνισμού, που έγινε στο πλαίσιο του Απελευθερωτικού Αγώνα των Τούρκων κατά των Δυτικών (Αγγλογάλλων, Ιταλών, Ελλήνων), που κατείχαν εδάφη της Μικράς Ασίας. Από 200.000 έως 350.000 είναι οι Ελληνoπόντιοι, που εξολοθρεύτηκαν από τους Νεότουρκους κατά την περίοδο 1916-1923, σ’ ένα σύνολο 750.000 περίπου.

Στις αρχές του 1991, η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ αποδέχτηκε ομόφωνα πρόταση του προέδρου του Ανδρέα Παπανδρέου, ύστερα από επιστολή των ποντίων βουλευτών του κινήματος, για την κατάθεση πρότασης νόμου για την επίσημη αναγνώριση από τη Βουλή της γενοκτονίας των Ποντίων και την καθιέρωση της 19ης Μαΐου ως «Ημέρας Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων». Έτσι, την 1η Απριλίου 1992, 22 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ κατέθεσαν τη σχετική πρόταση νόμου, η οποία ουδέποτε προωθήθηκε για συζήτηση από την κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Μετά την ανάληψη της εξουσίας από το ΠΑΣΟΚ τον Οκτώβριο του 1993, η πρόταση νόμου επανακατατέθηκε στη Βουλή στις 9 Δεκεμβρίου 1993 και ψηφίστηκε ομόφωνα από το σώμα στις 24 Φεβρουαρίου 1994. O νόμος 2193/94, που δημοσιεύτηκε στις 11 Μαρτίου 1994 στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (Φύλλο 32 Α’) καθιερώνει την 19η Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.

0019Maiou02

Η Γενοκτονία των Ποντίων

Ένα εκλεκτό τμήμα του Ελληνισμού ζούσε στα βόρεια της Μικράς Ασίας, στην περιοχή του Πόντου, μετά τη διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η άλωση της Τραπεζούντας το 1461 από τους Οθωμανές δεν τους αλλοίωσε το φρόνημα και την ελληνική τους συνείδηση, παρότι ζούσαν αποκομμένοι από τον εθνικό κορμό. Μπορεί να αποτελούσαν μειονότητα -το 40% του πληθυσμού, αλλά γρήγορα κυριάρχησαν στην οικονομική ζωή της περιοχής, ζώντας κυρίως στα αστικά κέντρα.

Η οικονομική τους ανάκαμψη συνδυάστηκε με τη δημογραφική και την πνευματική τους άνοδο. Το 1865 οι Έλληνες του Πόντου ανέρχονταν σε 265.000 ψυχές, το 1880 σε 330.000 και στις αρχές του 20ου αιώνα άγγιζαν τις 700.000. Το 1860 υπήρχαν 100 σχολεία στον Πόντο, ενώ το 1919 υπολογίζονται σε 1401, ανάμεσά τους και το περίφημο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας. Εκτός από σχολεία διέθεταν τυπογραφεία, περιοδικά, εφημερίδες, λέσχες και θέατρα, που τόνιζαν το υψηλό τους πνευματικό επίπεδο.

Το 1908 ήταν μια χρονιά – ορόσημο για τους λαούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τη χρονιά αυτή εκδηλώθηκε και επικράτησε το κίνημα των Νεότουρκων, που έθεσε στον περιθώριο τον Σουλτάνο. Πολλές ήταν οι ελπίδες που επενδύθηκαν στους νεαρούς στρατιωτικούς για μεταρρυθμίσεις στο εσωτερικό της θνήσκουσας Αυτοκρατορίας.

Σύντομα, όμως, οι ελπίδες τους διαψεύστηκαν. Οι Νεότουρκοι έδειξαν το σκληρό εθνικιστικό τους πρόσωπο, εκπονώντας ένα σχέδιο διωγμού των χριστιανικών πληθυσμών και εκτουρκισμού της περιοχής, επωφελούμενοι της εμπλοκής των ευρωπαϊκών κρατών στο Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το ελληνικό κράτος, απασχολημένο με το «Κρητικό Ζήτημα», δεν είχε τη διάθεση να ανοίξει ένα ακόμη μέτωπο με την Τουρκία.

0019Maiou03

Οι Τούρκοι με πρόσχημα την «ασφάλεια του κράτους» εκτοπίζουν ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού στην αφιλόξενη μικρασιατική ενδοχώρα, μέσω των λεγόμενων «ταγμάτων εργασίας» («Αμελέ Ταμπουρού»). Στα «Τάγματα Εργασίας» αναγκάζονταν να υπηρετούν οι άνδρες που δεν κατατάσσονταν στο στρατό. Δούλευαν σε λατομεία, ορυχεία και στη διάνοιξη δρόμων, κάτω από εξοντωτικές συνθήκες. Οι περισσότεροι πέθαιναν από πείνα, κακουχίες και αρρώστιες.

Αντιδρώντας στην καταπίεση των Τούρκων, τις δολοφονίες, τις εξορίες και τις πυρπολήσεις των χωριών τους, οι Ελληνοπόντιοι, όπως και οι Αρμένιοι, ανέβηκαν αντάρτες στα βουνά για να περισώσουν ό,τι ήταν δυνατόν. Μετά τη Γενοκτονία των Αρμενίων το 1916, οι τούρκοι εθνικιστές υπό τον Μουσταφά Κεμάλ είχαν πλέον όλο το πεδίο ανοιχτό μπροστά τους για να εξολοθρεύσουν τους Ελληνοπόντιους. Ό,τι δεν κατάφερε ο Σουλτάνος σε 5 αιώνες το πέτυχε ο Κεμάλ σε 5 χρόνια!

Το 1919 οι Έλληνες μαζί με τους Αρμένιους και την πρόσκαιρη υποστήριξη της κυβέρνησης Βενιζέλου προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα αυτόνομο ελληνοαρμενικό κράτος. Το σχέδιο αυτό ματαιώθηκε από τους Τούρκους, οι οποίοι εκμεταλλεύθηκαν το γεγονός για να προχωρήσουν στην «τελική λύση».

Στις 19 Μαΐου 1919 ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα για να ξεκινήσει τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των γερμανών και σοβιετικών συμβούλων του. Μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 οι Ελληνοπόντιοι που έχασαν τη ζωή τους ξεπέρασαν τους 200.000, ενώ κάποιοι ιστορικοί ανεβάζουν τον αριθμό τους στις 350.000.

Όσοι γλίτωσαν από το τουρκικό σπαθί κατέφυγαν ως πρόσφυγες στη Νότια Ρωσία, ενώ γύρω στις 400.000 ήλθαν στην Ελλάδα. Με τις γνώσεις και το έργο τους συνεισέφεραν τα μέγιστα στην ανόρθωση του καθημαγμένου εκείνη την εποχή ελληνικού κράτους και άλλαξαν τις πληθυσμιακές ισορροπίες στη Βόρειο Ελλάδα.

Πηγή: www.sansimera.gr

00KatrakazosAntiperifereia 

Μήνυμα του Αντιπεριφερειάρχη Σάμου κ. Νίκου Κατρακάζου:

Η Ελληνική Πολιτεία, με το ν.2193/1994 καθιέρωσε τη 19η Μαΐου, κάθε έτους, ως ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Ο εορτασμός αυτός έχει σκοπό να τονίσει ιδιαίτερα και να υπενθυμίζει τα γεγονότα της δραματικής περιόδου 1916-1923 με τους διωγμούς, τη γενοκτονία και τον ξεριζωμό των Ελλήνων του Πόντου από τους Τούρκους που είχαν σαν αποτέλεσμα να μετατρέψουν τον λαό των Ποντίων σε ένα λαό προσφύγων και διασποράς.

Αποσπώ εδάφια από το περίφημο βιβλίο « Σέρρα, Η ψυχή του Πόντου» του Γιάννη Καλπούζου που κατόρθωσε με εξαιρετική νηφαλιότητα και ιστορική πιστότητα να αναδείξει την ακμή και τον αφανισμό των αρχαιότερων, των πιο περήφανων και πιο πολύπαθων Ελλήνων της Ανατολής: των Ποντίων.

Όταν ύστερα από χρόνια ρωτά ο γιος τον βασανισμένο πατερά αν είναι σωστό να μη ξύνει κανείς πληγές, έρχεται η σοφή και μετρημένη απάντηση:

«Κοιτάς μπροστά, όταν δεν ξεχνάς από πού έρχεσαι. Εκείνα τα χρόνια συντελέστηκε γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και προηγουμένως των Αρμενίων και των Ασσυρίων. Πρόκειται για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και πρέπει να καταγράφουν ως ιστορική αλήθεια. Εάν τα αναμοχλεύεις τούτα σκοπεύοντας να υψώσεις το μίσος, καλύτερα να μην ακουστεί η φωνή σου. Απεναντίας, δεν πρόκειται να σιωπάς εάν πασχίζεις να φανούν τα κακά για να μην ξανά γίνουν…».

Είναι λοιπόν χρέος ιστορικής ευσυνειδησίας και εθνικής αυτογνωσίας η ανάδειξη του αφανισμού του ποντιακού ελληνισμού σε μια εποχή που μεταβαλλόταν ο γεωπολιτικός χάρτης και αναδιανεμόταν η Ανατολή κατά τα συμφέροντα και τους συσχετισμούς των τότε Μεγάλων Δυνάμεων. Έναν αιώνα μετά η ίδια σχεδόν περιοχή ανακατανέμεται, η βαρβαρότητα και οι προκλήσεις επανεμφανίζονται, ( Συρία) και ως λαός εμβολιασμένος με τη γνώση του παρελθόντος, καλούμαστε σε επαγρύπνηση αλλά και σε ετοιμότητα να γυρίσουμε τη ροή της ιστορίας προς όφελος μας.

Εκδηλώσεις Μνήμης Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου στη Σάμο

Share:

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on pinterest
Pinterest
Share on linkedin
LinkedIn
Samostoday

Παρόμοια Άρθρα

Ψήφισμα συμπαράστασης στον κλάδο θεαμάτων-ακροαμάτων από την Π.Ε Βορείου Αιγαίου

Συγκέντρωση ειδών πρώτης ανάγκης για τους πλημμυροπαθείς της Καρδίτσας από την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου

Η Περιφέρεια Β. Αιγαίου,  στέκεται στο πλευρό των πλημμυροπαθών της Καρδίτσας αναλαμβάνοντας πρωτοβουλία προσφοράς, αγάπης και βοήθειας προς τους συνανθρώπους μας, που επλήγησαν από την

Περισσότερα »